Ναοί, στην Ινδία... Καμία ενοχή στο γυμνό... Η ομορφιά να φαίνεται... Καμία συστολή στο φυσικό... Η ένωση των ανθρώπων σε θέση θεότητας...
Βαμμένα τα δάχτυλά της με χέννα... Γαμήλια τελετή... Η μόνη της έννοια, να είναι έτοιμη για κείνον...
Πολλοί τρόποι... Όσες στιγμές, τόσες στάσεις... Χωρίς ταμπού και προκαταλήψεις... Ο έρωτας σε όλες του τις εκφάνσεις...
Η δική της ευχαρίστηση περνάει μέσα από τη δική του... Εκείνος οδηγεί...
Η κίνηση, η εναλλαγή, οι διαφορετικές οπτικές, παραλλαγές στο ίδιο θέμα...
Πώς καταφέραμε να απομακρυνθούμε τόσο πολύ από αυτό;... Όταν η ένωση δεν είναι ένωση, κι οι κοινωνικοί κανόνες "ηθικής" χωρίζουν τους ανθρώπους, αντί να τους ενώνουν, πώς στην ευχή να σταθεί η σχέση ανάμεσα στα δύο φύλα;...
3 σχόλια:
Ο Λακάν πως τοποθετείται επ' αυτού?
Speachless from the beauty and the inner pulses of your confession/blog. So,let me paraphrase the Great Pablo:"Art is never pure, we should keep it far away from the innocent ignorants...If it is pure it is not Art".
Let, Dear, he/she who has not lusted outside the straight jacket of what is "politically correct" throw the first stone.
*I'm Greek but feeling more at ease expressing myself in english. If this is a problem for you, I could try again in greek.
Όχι δεν είναι πρόβλημα τα αγγλικά. Όταν κανείς θέλει να επικοινωνήσει βρίσκει τους τρόπους για να το κάνει. Χαίρομαι που σας άρεσε το post μου. Όσο για την καθαρότητα της τέχνης, είναι μεγάλη συζήτηση. Πιστεύω πως ο Πικάσσο έχει δίκιο, όμως αναρωτιέμαι πως είχε στο νου του την έννοια της καθαρότητας - pure - όταν μιλάμε για την τέχνη... Σας ευχαριστώ για το σχόλιο και για τα ερεθίσματα της σκέψης.
Δημοσίευση σχολίου