Δευτέρα 25 Ιουνίου 2007

Paolo Eleuteri Serpieri - Druuna



Τί να πει κανείς για τη Ντρούνα;...



Ιδανική, χυμώδης γυναίκα, ζωγραφισμένη με τον πιο φυσικό τρόπο...



Πάνω και πέρα από μόδες και μοντέλα γυναικών...



Είναι εκείνη που είναι και τελεία.

Milo Manara (suite)



Σου θυμίζει κάτι;...



Raphael - Η Φιλοσοφική Σχολή των Αθηνών!

Milo Manara (Faust fuck...)




Δεν μπορώ να πιστέψω πως το βρήκα αυτό στο διαδίκτυο! Μιλάμε για εκπληκτικό άλμπουμ και εκπληκτική ιστορία (τί να πει κανείς για τα σκίτσα του Μανάρα!...)! Πάτα πάνω στην εικόνα να μεγαλώσει... Ο διάλογος αξίζει...

Milo Manara


Βουτιά... Κι αίσθηση ελευθερίας...


Το κουμπί της... Υπέροχο άλμπουμ...


"Μη με χτυπάτε πολύ δυνατά κυρία... Ορκίζομαι πως δεν θα ξαναμιλήσω..."


Σκίτσο από ένα άλμπουμ του όπου το concept ήταν μια παρέα με μια κάμερα τραβούσε σκηνές από τη ζωή ζευγαριών χωρίς να το γνωρίζουν... Δε θυμάμαι πια το όνομα του άλμπουμ, όμως θυμάμαι πως ήταν εκπληκτικό, όπως όλα του Μανάρα...


Αχ αυτές οι γυναίκες...

Καληνύχτα...



Μου λείπεις... Μα μαθαίνω να μπορώ και μόνη μου... Όπως και να'χει θέλω να ζήσω... Κι αυτή είναι συνειδητή απόφαση... Και θα ζήσω... Δε ξέρω ακόμη πώς ακριβώς, μα θα το καταφέρω... Γαλήνη νιώθω τώρα... Καληνύχτα...

Henri Cartier-Bresson

Ο έρωτας το μεσημέρι στο café...

...το βράδυ στο τραίνο...

...και το καλοκαίρι, με την πρώτη ευκαιρία στη θάλασσα...

... ο έρωτας σε όλες του τις εκφάνσεις...

Brassai


Monmartre... Τα σκαλιά της το βράδυ... Θα ήθελα να πάμε μαζί ως εκεί... Να σου τα δείξω...

André Kertesz


Γυναίκα... Έχουμε πολλά πρόσωπα οι γυναίκες... Μερικές φορές είναι πιο ξεκούραστο χωρίς τη μασκαράτα του γυναικείου ντυσίματος...

Το νερό... Αξεπέραστη η αίσθηση της ελαφρότητας που έχει κανείς μέσα στο νερό... Ο Kertesz μπόρεσε να το αποτυπώσει στο φίλμ του... Μαζί με την αίσθηση του σώματος και την κίνηση... Είναι ζωή η κίνηση...

Το ζευγάρι κρυφοκοιτάζει το τσίρκο... Παλιά κλασσική φωτογραφία... Μια εκδοχή του "μαζί"...

Εκείνη μισή... Τη συμπληρώνει το χέρι του...

Robert Doisneau


Βροχή... Το καρουσέλ... Τί είναι ένα καρουσέλ μια βροχερή νύχτα χωρίς παιδιά;...

Φορές χρειάζεται υποστήριξη... Φορές 4 άντρες και δεν είναι αρκετοί... :)

Να και κείνο το περίφημο φιλί... Δε χωράνε εδώ πολλά λόγια... Είναι οι στιγμές που ο κόσμος παύει να υπάρχει...

Ο Doisneau σε προχωρημένη ηλικία σε κάποιο από τα café του Παρισιού...

Μη φύναι...

G. Courbet -1866- "L'origine du monde"


"Μη φύναι τον άπαντα νι­-
κά λόγον· το δ’, επεί φανήι,
βήναι κείθεν όθεν περ ή-
κει, πολύ δεύτερον, ως τάχιστα."


["Οιδίπους επί Κολωνώι", Σοφοκλής, στίχοι 1224-1227]


"Το πιο καλύτερο απ’ όλα θε νά ‘τανε
να μην είχε κανείς γεννηθεί,
ή, μια που ήρθε στο φως,
να γυρνά κείθ’ όπου ήρθε μια ώρα πιο μπρος."

[Σοφοκλέους, Οιδίπους επί Κολωνώι, 1224. Μετάφρ. Γ. Γρυπάρη]

"Να μην έχει κανείς γεννηθεί
το καλύτερο είναι απ' όλα, αλλ' αφού γεννηθεί,
το να πάει πιο γρήγορα κει, από όπου εδώ ήρθε,
υπερέχει σε δεύτερο λόγο πολύ."

[Σοφοκλής, Οιδίπους επί Κολωνώ, Μετάφρ. Π. Ε. Γιαννακόπουλος]

Μετά από κείνη την αίσθηση τί;...



Τί μένει να πει κανείς; Τί λέξεις να συναταιριάξεις μετά την Καζαμπλάνκα; Έχει νόημα να μιλήσεις για την παρεξήγηση του έρωτα; Για το τί σημαίνει μαζί; Πώς να σκεφτείς τη δέσμευση μετά από τούτη την ταινία; Πόσα δευτερόλεπτα ευτυχίας αναλογούν στον καθένα από μας; Κι όταν έχεις υπάρξει ευτυχής, πώς γίνεται πάλι να μοιραστείς ένα σώμα, μιά ψυχή που τότε σημάνθηκαν υπαρξιακά; Δε ξέρω πια πώς να διατυπώσω τί... Τίποτα δε στέκεται καλά καλά... Όλα σε δυναμική κατάσταση... Στην προσπάθεια να αποκτήσουν μια σημασία... Οψόμεθα...

Πληρότητα...



Βρήκα αυτή την ασπρόμαυρη φωτογραφία πριν από λίγες μέρες στο διαδίκτυο... Αν δεν κάνω λάθος είναι η γυναίκα του Mucha (ζωγράφος)... Ζήλεψα την αίσθηση πληρότητας αυτής της γυναίκας... Και την άνεσή της... Ευτυχία... Έχω νιώσει έτσι... Πάει καιρός από τότε... Έτσι θα ήθελα να ζω...

Γυναίκα...


Ιακωβίδης

Δε θέλω να σταματήσω να γράφω απόψε... Όχι ότι έχω και τίποτε πολύ σπουδαίο να γράψω ή να πω... Πέρασα ολόκληρη την ημέρα προσπαθώντας να δουλέψω κείμενα... Ενώ αυτό που πραγματικά θα ήθελα ήταν να είμαι μαζί με εκείνον στη θάλασσα, ή σε κάποιο από τα ξενοδοχεία που φιλοξενούν τον έρωτα και να ζω δυό στιγμές μαζί του... Η αγκαλιά του... Πόσο μου λείπει η αγκαλιά του... Τίποτε άλλο δε μου λείπει τόσο σε τούτη τη ζωή, όσο η αγκαλιά του...

Σκέφτομαι... Πρέπει εδώ να το γράψω... Δεν είναι εκείνος, ο συγκεκριμένος άντρας, που μου λείπει... Είναι η αίσθηση που είχα όταν ήμουν μαζί του για μένα... Η αίσθηση ότι ήμουν γυναίκα... Πέρα από κάθε αμφιβολία ΓΥΝΑΙΚΑ... Αυτό μου λείπει πέρα και πάνω από όλα... Ο καταλύτης που λειτουργούσε για να συνειδητοποιήσω τον εαυτό μου ως γυναίκα... Άγγιξα τότε την ευτυχία...

Κυριακή 24 Ιουνίου 2007

Η σκοτεινή πλευρά...


Δεν έχω σκοπό σε κανέναν να πω για τούτο το τετράδιο... Για την άλλη όψη εκείνης... Ποιός νοιάζεται άλλωστε;... Υποτίθεται πως είναι μια πλευρά που μόνο ο σύντροφός μου γνωρίζει... Ή έτσι θα έπρεπε... Θα έπρεπε αλλά... Ίσως να είναι καλύτερα έτσι τώρα που το σκέφτομαι... Τί νόημα θα είχε να γνωρίζει τη σκοτεινή πλευρά της γυναίκας του;... Πολλές από τις αλήθειες μου δε φαίνεται να είναι σε θέση να τις αντέξει... Οπότε κι εγώ στέκομαι όσο καλύτερα μπορώ, χωρίς να πολυσυζητάω... Θα ήθελα να μπορούσαμε να μοιραστούμε αυτά που σκέφτομαι... Δε βλέπω να μπορεί να γίνει όμως... Άλλωστε, έμαθα πρόσφατα, ότι όσο κι αν δώσεις την ψυχή σου στον άλλον άνθρωπο, το σώμα κι ότι άλλο είσαι, ποτέ το μαζί δεν είναι μαζί... Παραμένουμε πάντα δυό ξένοι σε ξένη πόλη, που συναντήθηκαν "στη λάμψη μιας στιγμής" και που η περίφημη "πιθανή ευτυχία" δεν προέκυψε...

Casablanca

Σκοτάδι μισή...



Τούτο το σκίτσο, κάπου το πέτυχα μέσα στο διαδίκτυο... Μου έκανε μεγάλη εντύπωση... Έτσι θα ήθελα να ζωγραφίζω αν είχα ταλέντο... Έτσι θα ήθελα να ζω... Κάνοντας έρωτα... Χρόνια τώρα προσπαθώ να γνωρίσω τη γυναίκα που είμαι... Ερωτεύτηκα, αγάπησα, πικράθηκα, απογοητεύτηκα, έζησα κάμποσα μέχρις εδώ... Πάντα υπήρχε μια πλευρά μου, σκοτεινή, που όλο μου ξέφευγε, κι όλο προσπαθούσα να γνωρίσω καλύτερα... Αυτή τη σκοτεινή πλευρά μου θα προσπαθήσω να καταθέσω εδώ... Νιώθω εδώ κάπως πιο ελεύθερη, να εκφράσω εκείνα τα μύχια που δεν είναι εύκολο να τα μοιραστώ με άλλον...