Γυναίκα...

Ιακωβίδης

Δε θέλω να σταματήσω να γράφω απόψε... Όχι ότι έχω και τίποτε πολύ σπουδαίο να γράψω ή να πω... Πέρασα ολόκληρη την ημέρα προσπαθώντας να δουλέψω κείμενα... Ενώ αυτό που πραγματικά θα ήθελα ήταν να είμαι μαζί με εκείνον στη θάλασσα, ή σε κάποιο από τα ξενοδοχεία που φιλοξενούν τον έρωτα και να ζω δυό στιγμές μαζί του... Η αγκαλιά του... Πόσο μου λείπει η αγκαλιά του... Τίποτε άλλο δε μου λείπει τόσο σε τούτη τη ζωή, όσο η αγκαλιά του...

Σκέφτομαι... Πρέπει εδώ να το γράψω... Δεν είναι εκείνος, ο συγκεκριμένος άντρας, που μου λείπει... Είναι η αίσθηση που είχα όταν ήμουν μαζί του για μένα... Η αίσθηση ότι ήμουν γυναίκα... Πέρα από κάθε αμφιβολία ΓΥΝΑΙΚΑ... Αυτό μου λείπει πέρα και πάνω από όλα... Ο καταλύτης που λειτουργούσε για να συνειδητοποιήσω τον εαυτό μου ως γυναίκα... Άγγιξα τότε την ευτυχία...