
Τί μένει να πει κανείς; Τί λέξεις να συναταιριάξεις μετά την Καζαμπλάνκα; Έχει νόημα να μιλήσεις για την παρεξήγηση του έρωτα; Για το τί σημαίνει μαζί; Πώς να σκεφτείς τη δέσμευση μετά από τούτη την ταινία; Πόσα δευτερόλεπτα ευτυχίας αναλογούν στον καθένα από μας; Κι όταν έχεις υπάρξει ευτυχής, πώς γίνεται πάλι να μοιραστείς ένα σώμα, μιά ψυχή που τότε σημάνθηκαν υπαρξιακά; Δε ξέρω πια πώς να διατυπώσω τί... Τίποτα δε στέκεται καλά καλά... Όλα σε δυναμική κατάσταση... Στην προσπάθεια να αποκτήσουν μια σημασία... Οψόμεθα...

1 σχόλιο:
Αν θυμάμαι καλά δεν γύρισε να κοιτάξει. Λένε πως αν γυρίσεις το κεφάλι να κοιτάξεις πίσω αφού αποχειρετιστείς είναι σαν να δίνεις υπόσχεση.. Θα πρέπει να ξαναδώ την ταινία. Να μην την αδικήσω
Δημοσίευση σχολίου